Paper, Shadow i testy historyczne: porównaj dane wejściowe przed wynikiem

Trzy symulacje, trzy pytania

Sesja Paper, sesja Shadow i test historyczny mogą wszystkie wyświetlać wynik w dolarach. Wspólna jednostka nie czyni doświadczeń równoważnymi. Przydatnym punktem wyjścia jest pytanie, które każde z nich pomaga zbadać.

• Paper: jak zachowuje się sesja symulowana z wybranym przez Ciebie saldem i alokacją przy bieżących danych rynkowych? Korzysta ze standardowych prowizji symulacji i nie wymaga klucza API ani subskrypcji.
• Shadow: jak zachowuje się sesja symulowana uwzględniająca konto? Rozpoczyna od uwierzytelnionych danych konta, w tym środków opartych na koncie i kontekstu prowizji procentowych, a następnie prowadzi własną symulację. Nie jest lustrzanym odwzorowaniem rzeczywistego konta składającym zlecenia.
• Testy historyczne: co wydarzyło się przy określonych historycznych danych wejściowych i założeniach? Odtwarzają kwalifikujące się okresy archiwalne, zamiast czekać na następną sesję na żywo. Odtwarzają historię, a nie zarządzają rzeczywistym kontem.

Żadna z tych symulacji nie wysyła rzeczywistych zleceń. Dokument z opublikowanym porównaniem trybów wyjaśnia ich wymagania; metodyka testów historycznych opisuje, co symulacja historyczna obejmuje, a co pomija. Symulacja może ujawnić różnice warte zbadania, nie dowodząc realizacji, które otrzymałoby rzeczywiste konto.

Przygotuj arkusz porównania

Przed porównaniem dwóch sald końcowych zapisz dane wejściowe doświadczenia. Użyj tego samego arkusza dla zapisanego testu historycznego i symulowanej sesji prowadzonej na bieżąco:

1. Produkt i okres: kontrakt, kierunek, czas początku i końca oraz strefa czasowa. Data kalendarzowa bez strefy czasowej może ukrywać inną granicę okresu.
2. Środki i alokacja: saldo początkowe i wspólny budżet depozytu zabezpieczającego. Większe środki początkowe mogą zmienić liczbę kontraktów; nie są jedynie większym mianownikiem dla tych samych transakcji.
3. Realizacja i koszty: liczby kontraktów, czasy i ceny wejścia/wyjścia, źródło prowizji, opłaty za kontrakt oraz założenia poślizgu.
4. Finansowanie kontraktów: uwzględnione uznania lub obciążenia, informacja, czy wartości są zapisane czy szacowane, oraz luki w pokryciu danych.
5. Rozliczenia: zamknięte transakcje a otwarta ekspozycja oraz informacja, czy wyświetlany wynik zawiera już określone koszty.

Zachowaj oryginalne eksporty i notatki. Jeśli rozbieżność znika dopiero po zmianie kilku danych wejściowych, tracisz możliwość wskazania, która zmiana ją wyjaśniła. Poprawiaj jeden wymiar porównania naraz.

Uwzględnij każdy koszt raz

Symulacja historyczna Citrine modeluje prowizje wejścia i wyjścia, skonfigurowane opłaty za kontrakt oraz poślizg. Domyślnie używa standardowych prowizji; jeśli jest dostępny, można użyć kwalifikującego się zapisanego stanu prowizji procentowych konta. Zapisany stan nie odtwarza każdej opłaty zapłaconej przez konto w każdym historycznym dniu.

Rozważ ten wymyślony przykład obliczeniowy, a nie wynik Citrine ani uniwersalny wzór dla ekranów:

Zysk brutto z zamkniętych transakcji

+$18

Prowizje handlowe już uwzględnione w wyniku netto

-$5

Wynik netto zamkniętych transakcji

+$13

Odrębne uwzględnione obciążenie finansowaniem

-$2

Łączny efekt w tym przykładzie

+$11

Wyjście od wyniku netto transakcji $13 i ponowne odjęcie prowizji $5 dałoby po finansowaniu $6, co podwójnie uwzględnia prowizję. Z kolei pominięcie obciążenia finansowaniem wykazałoby $13 przy efekcie wynoszącym w tym przykładzie $11. Najpierw ustal podstawę wyniku; dopiero potem uzgadniaj odrębne składniki.

Podręcznik zawiera omówienie uzgadniania kosztów z tym samym rozróżnieniem: finansowanie może być odrębnym składnikiem rozliczeń, a zmiana salda nie musi równać się sumie zamkniętych transakcji jednej sesji. Wyciąg giełdowy, eksport symulacji i ekran konta odpowiadają na różne pytania księgowe.

Sprawdź pokrycie danych przed interpretacją zera

Zweryfikowana zerowa kwota finansowania i niedostępne dane finansowania nie są zamienne. Przebiegi historyczne używają kwalifikujących się zapisanych danych finansowania, gdy są dostępne, i mogą używać odpowiednio zakwalifikowanych szacunków z obserwacji na żywo, oznaczonych jako szacunki. Brak finansowania nie uniemożliwia testu historycznego, dlatego ukończony przebieg nie dowodzi pełnego pokrycia danymi finansowania.

Podobnie wcześniejsze kwalifikujące się obserwacje depozytu overnight mogą być przenoszone na późniejsze momenty dla tego samego produktu; danych z późniejszej daty nie używa się do wypełniania wcześniejszej. Sprawdź pokrycie i założenia przebiegu, zanim uznasz różnicę za efekt strategii. Nie wyliczaj dokładnego finansowania z różnicy zaokrąglonych sald.

Zapisane transakcje i sekundowy kontekst najlepszych ofert kupna/sprzedaży dostarczają więcej szczegółów niż same ceny zamknięcia świec. Nadal nie odtwarzają w pełni pozycji w kolejce, zachowania likwidacji ani przerw giełdy. Lepszy kontekst nie zmienia hipotetycznej realizacji w potwierdzenie historycznej transakcji.

Sprawdź, co próbkuje obsunięcie

Załóżmy, że hipotetyczne próbkowane saldo rośnie z $500 do $530, a następnie spada do $515. Spadek od wcześniejszego szczytu wynosi $15, choć saldo końcowe pozostaje $15 powyżej początkowego. Ani sam zysk netto, ani najgorsza pojedyncza transakcja nie opisuje tej ścieżki.

Opublikowane objaśnienie testów Citrine mierzy maksymalne obsunięcie przy zapisanych wyjściach z transakcji i na końcu przebiegu. Takie próbkowanie może pominąć minimum wewnątrz transakcji. Nie jest to stale wyceniany limit straty, gwarantowana najgorsza rzeczywista strata ani dowód, że stop zostałby zrealizowany po określonej cenie.

Traktuj rozbieżność jako pytanie badawcze

Gdy dwa przebiegi się różnią, porównaj liczby kontraktów i znaczniki czasu, zanim zaczniesz dyskutować o głównej stopie zwrotu. Różnica liczby kontraktów może wyjaśnić znaczną część wyniku; inna granica okresu może dodać wejście, wyjście lub zdarzenie finansowania. Potem przeanalizuj ceny realizacji, koszty, finansowanie i nadal otwartą ekspozycję.

Uwzględniaj mniej korzystne okresy i zachowuj spójny wybór danych wejściowych. Jeden atrakcyjny okres nie potwierdza poprawności podejścia do handlu, a ani dobra sesja Paper, ani wynik historyczny nie dowodzi przyszłych rezultatów. Przydatnym efektem jest jaśniejszy opis założeń, a nie obietnica.